MUSE - Simulation Theory İncelemesi

'Albüm incelemeleri / Sanatçı Tanıtımları' forumunda s4vaş tarafından 18 Kasım 2018 tarihinde açılan konu

  1. s4vaş

    s4vaş
    Expand Collapse
    Yeni Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2016
    Mesaj:
    12
    Alınan Beğeniler:
    19
    Peşinen Edit: Öncelikle başlarken belirtmek isterim ki bu yalnızca bir albüm incelenmesi ve hatta yorumlanmasıdır herhangi bir kulaklığın veya dap’ın ya da herhangi bir ekipmanın fark yaratmasını ve görüşlerimi değiştirmemesi açısından son olarak farklı ekipmanlarla dinlenmiş ve öyle tamamlanmıştır.

    Üniversiteye henüz başlamış olmanın verdiği rahatlık ve boş zamanla birlikte bu vakitleri değerlendirebilecek değerli faaliyetler bulamayan bendeniz @s4vaş kişisini son zamanlarda yalnızca tek bir şey heyecanlandırıyordu ki o da Muse’un yeni albümü idi. Dost meclislerinde pek çok kez küstahça dile getirdiğimiz üzere Muse belki de 21. Yüzyılın en büyük müzik grubuydu (Benim için Franz Ferdinand ile mukayese bile edilemez bu konuda :3). 2012 yılında ilk kez Supremacy single’ı ile dinlediğim Muse’un en büyük hayranlarından biri olmuş ve tüm albümleri, single’ları (Japonya’da satışa sunulan albümlere özel parçalar dahil olmak üzere) deli gibi tüketmiştim. Öyle ki aynısı bu albümde olmasın diye “Dig Down” haricinde hiçbir single’larını da dinlememiştim. Yalan yok albümün kapağını ilk kez gördüğüm zaman bayağı hayal kırıklığına uğradım. Storm Thorgerson -ki kendisi aynı zamanda Pink Floyd’un pek çok efsane albüm kapağının kurgusunu tasarımını ve fotoğraflanmasını üstlenen abimizdir - ile yapılan albüm kapaklarından sonra çok yavan ve basit geldi. Bu konu üzerine söyleyecek çok fazla şeyim olduğu için susmayı tercih ediyorum)
    [​IMG]

    Çok uzun bir giriş oldu ama beklentilerimi ve hayranları olarak Muse’dan ne istediğimi anladığınızı düşünüyorum. Albümü ilk dinleyişimde kulaklarıma inanamadım çünkü bu albüm benim beklediğim albüm değildi. Albümün tamamını dinleyemeden walkman’i kapattım, yastığın altına koydum. Başımın altında yastık, yastığın altında walkman, kafamda kırk tilki… Bu adamlar nasıl olur da maroon5 olmaya çalışırlar (ki kendilerini de çok severim ama bu farklı) soundlarının popa doğru yönelmiş olması beni bunalıma sokmuştu. Ama Muse demek değişim ve deneysellik demekti. Her ne kadar hayranları her çıkan albümde buna tepki gösterip eski albümlerin tadını arasa da buna alışmak gerek idi. Bu sefer belki alışılmışın ve beklentilerimizin dışında pop ve elektronik ögeler kullanıyorlar. Zaten albümdeki birkaç şarkı dışında genelinin Muse’un özgünlüğüne sahip.
    [​IMG]
    Yani demem o’dur ki eğer Muse hayranı iseniz ve albümü beğenmediyseniz; albüm 2. Bir şansı hak ediyor. Daha önce Muse dinlemediyseniz ve soundlarını merak ediyorsanız yanlış yerdesiniz ama bu albümde kendinizden bir şeyler bulabilirsiniz. Son olarak kendi şahsi fikrim olarak albümün öne çıkan ve zayıf şarkılarını da aşağıya listeleyeyim;

    Öne Çıkan Şarkılar

    The Dark Side

    Thought Contagion


    Zayıf Şarkılar

    Pressure (Albümün beni en çok ikilemde bırakan parçası, yorumsuz)

    Something Human (Bu şarkıyı dinlerken başta OneRepublic coveri zannetmiştim, çok fazla country esintileri taşıyor)

    Dig Down (internetteki yorumlar doğru, Madness 2.0 olarak da adlandırılabilirmiş)

    Sürç-ü lisan ettiysek affola, gönüllerimizdeki hoş sedaya en azından albümlerde kavuşmak dileğiyle.
     
    #1 s4vaş, 18 Kasım 2018
    Son düzenleme: 18 Kasım 2018
    xxyx, mfya, coolblue ve 1 kişi daha bunu beğendi.
  2. erdal

    erdal
    Expand Collapse
    MP3

    Katılım:
    20 Eylül 2018
    Mesaj:
    41
    Alınan Beğeniler:
    26
    Ben çok sevdim..bir çok farklı grububa ait sesler ve tınılar hissediliyor; Depeche mode, daft punk, queen..ama ayni zamanda tamamen bagimsiz muse parcalari ve müziği.. bence muse çok güzel bir albüm yapmış..
     
    #2 erdal, 18 Kasım 2018
    Son düzenleme: 18 Kasım 2018
    coolblue bunu beğendi.
  3. barocka

    barocka
    Expand Collapse
    MP3

    Katılım:
    21 Haziran 2017
    Mesaj:
    127
    Alınan Beğeniler:
    236
    İlk albümleri showbiz' den bu yana, takdirle takip ettiğim grup.. Son albümleri ile önce heyecanlandım, sonra ne olmuş bu adamlara deyip, kapattım. Bana kalsa ikinci bir şans vermezdim ama özellikle tavsiye şarkılarınızla ikinci bir şans vereceğim albüme.. yine de hüsrandayım belirtmek isterim:/
     
    coolblue bunu beğendi.
  4. returnity

    returnity
    Expand Collapse
    MP3

    Katılım:
    10 Haziran 2016
    Mesaj:
    132
    Alınan Beğeniler:
    222
    Begenilerinize saygi duymakla birlikte 21. Yuzyilin en buyuk grubu gibi iddiali sozlerin altini dolduramayacak bir grup oldugunu dusunuyorum. Bu potansiyele sahip olup bunu kullanamamis olmalari beni delirtiyor zaten. Absolution'a kadar (hatta black holes'u da katalim) cidden mukemmel bir grup ama sonrasindaki islere baktigimda anlamsiz bir sekilde kimlik arayisina girmis bir grup goruyorum karsimda.

    Gruplarin "gelisim" adi altinda kimyalari disindaki tarzlara yonelmelerine anlam veremiyorum, zira bu gibi degisimler gelisim degil baskalasim oluyor. Herkes surekli ayni muzigi yapsin da demiyorum, deneysellige de karsi degilim. Hatta en sevdigim tur progressive rock ve turevleri ama sonuc olarak her seyin bir seyi var :)

    Gorup arttirayim hatta, (iyi bir davulcuyla) gelmis gecmis en buyuk gruplardan biri olma potansiyeline sahipken uzucu sekilde bu potansiyeli kullanamamis bir grup benim icin Muse.
     
    #4 returnity, 18 Kasım 2018
    Son düzenleme: 18 Kasım 2018
    onurdogan4 ve coolblue bunu beğendi.
  5. Mustafa ALKAN

    Mustafa ALKAN
    Expand Collapse
    WAV

    Katılım:
    11 Ekim 2014
    Mesaj:
    823
    Alınan Beğeniler:
    1,416
    Ayni olay artctic monkeys grubunun son albümünde gerçekleşti. Sevdigimiz tarzin çok dışında alakasiz bir albüm yaparak hayal kırıklığı yarattılar. Neden böyle oluyor bu son zamanda anlamıyorum. Saglam gruplar saçma albumler yapiyorlar...
     
  6. karanehir35

    karanehir35
    Expand Collapse
    Analog

    Katılım:
    15 Haziran 2013
    Mesaj:
    2,335
    Alınan Beğeniler:
    11,270
    Sana sağlam bir grup söyleyeyim: en flash albümler o gruba ait: Nazareth.
    Opeth'den Akerfeldt'in Camel'le beraber idolüdür Nazareth.
     
    Collapse Signature Expand Signature
    Mustafa ALKAN bunu beğendi.
  7. coolblue

    coolblue
    Expand Collapse
    WAV

    Katılım:
    26 Eylül 2012
    Mesaj:
    781
    Alınan Beğeniler:
    1,150
    Sonunda yeni albüm bana ulaştı.

    [​IMG]
     
    onurdogan4, fosther, xxyx ve 3 kişi daha bunu beğendi.
  8. veterinerci

    veterinerci
    Expand Collapse
    MP3

    Katılım:
    17 Şubat 2018
    Mesaj:
    29
    Alınan Beğeniler:
    19
    Büyük bir fanıyımdır, İstanbul’daki konsere gidecektim 15 Temmuz’u yaşadık, konser iptal olmuştu. Bilmediğim bir sürü grup olacağından dolayı en iyisi diyemem fakat benim için daha iyisi çıkmadı daha. Bana Drones albümünden sonra ilaç gibi geldi. Drones ta kötü değildi. Fakat son çıkan albümlerindeki The Dark Side ve Blockades açıkçası The Resistance albümünde olmalıymış gibi geliyor bana. Youtube’ta The Dark Side’ı Space Dementia ile mashup yapmışlar ve iki şarkının kullandığı arpejler ve anahtar brbirine benzediği için hiç sırıtmamış. Blockades te nakarat kısmında Bliss, geri kalan kısmında Mk Ultra, solo kısmında herhangi bir Origin of Symmetry şarkısına benziyor.

    Albüm genel olarak SynthWave, RetroWave havasında. Dig Down, Propaganda, Get Up and Fight herhalde benim için Muse tarihinin en kötü şarkıları.
     
    onurdogan4 bunu beğendi.
  9. BERK-Fİ

    BERK-Fİ
    Expand Collapse
    MP3

    Katılım:
    20 Ocak 2015
    Mesaj:
    103
    Alınan Beğeniler:
    159
    Collapse Signature Expand Signature
  10. erenn

    erenn
    Expand Collapse
    MP3

    Katılım:
    4 Ocak 2014
    Mesaj:
    176
    Alınan Beğeniler:
    427
    Albümü bende bir kez dinledim beğenmedim şu an için. Beni yakalayan bir parça yok ama sanki dinledikçe sevilecek bir albüm gibi olmuş. Bu arada güzel inceleme için teşekkürler Kadir eline sağlık.
     
  11. darkainu

    darkainu
    Expand Collapse
    WAV

    Katılım:
    6 Mayıs 2014
    Mesaj:
    520
    Alınan Beğeniler:
    1,265
    Bence duygusal davranilip ekstra gömmüşsünüz biraz albümü :) Tron filmini falan acip alttan albümü versem kimse bu ne demez, ben gruplarin sürekli aynı kalmasını daha kötü buluyorum sahsen.

    Bunlar yaratıcı insanlar belli dönemlerde duygu ve düşüncelerini albüm halinde müzikle ifade ediyorlar, bu albüm de böyle olmuş :) Pain of Salvation da scarsick albümüyle diskoya takılmıştı inceden, ilk dinledigimde yadirgamistim ama zamanla albümü oldugu gibi kabul edip alıştım.

    Ben algorithm, pressure, propaganda, thought contagion sarkilarini begendim ilk 2 dinlememde.

    Bir sans daha verin derim sanatcinin Muse olduğunu unutup :)